zammerologia stosowana

Najpierw przestał działać lewy klawisz funkcyjny i klawisz menu (ten symbianowski). Dało się zablokować klawiaturę, ale odblokować już nie szło. Nawet wyjęcie baterii nie pomagało, po włączeniu klawiatura od razu się blokowała - na szczęście po kilkunastu próbach włączania telefonu na nowo w różnych sytuacjach (podpięty do ładowarki, przez kabel do komputera) udało się włączyć tak, że klawiatura się nie zablokowała.

Okazało się jednak, że nie działają również klawisze *, # oraz 3. Nagle tak? Najwyraźniej jest to efekt spisku zwanego "Planned Obsolescence"! Albo po prostu odległa czkawka po umoczeniu połączona z okrutnym zakurzeniem i ogólnym zasyfieniem w każdej możliwej szparce.

W ciągu 6 lat użytkowania telefon ten przeżył:

• wymianę obudowy (na gwarancji)
• klejenie obudowy (własnoręcznie po gwarancji)
• wymianę pękniętego wyświetlacza (część oryginalna ponoć, nie zamiennik)
• kąpiel w kuflu z piwem (przestał mu działać aparat fotograficzny po tym wyczynie)
• trzy baterie (pierwsza spuchła jak mała beczułka, drugi był zamiennik, który też spuchł, trzecia to oryginalna bateria Nokii, ale używana i ledwo dyszy)
• niezliczone upadki

Ratunek nie ma już chyba większego sensu, pora się rozejrzeć za nowym telefonem. Właśnie: telefonem. Takim do prowadzenia rozmów. Ewentualnie, w biegu, do sprawdzenia czegoś w internecie przy użyciu Opery Mini. Wytrzymały. Pancerny. Telefon, nie "super duper smartfon", bez dotykowego ekranu, bez dziesiątek nic nie wartych megapikseli, bez setek gier i aplikacji dostępnych za darmo lub płatnie, bez szeregu zbędnych wodotrysków i usług.