zammerologia stosowana

Za tekstami Bronisława Wildsteina nie przepadam. Sporo w nich "słów-zapychaczy", sporo "słów-wytrychów", sporo "retorycznego siana". I ten jego nadęty ton zdecydowanie mi przeszkadza.

Jednak nie sposób czasami nie zgodzić się z jego wnioskami, chociaż mógłby to wszystko napisać krócej i przystępniej, bo odnoszę wrażenie, że Salon znajduje w tym przeroście formy nad treścią świetną pożywkę.

W aktualnym numerze Uważam Rze (16/2011) grzmi niczym ksiądz z ambony, że Salon nadużywa oskarżeń o faszyzm. Mniejsza jednak o to... Artykuł opatrzony jest m.in. zdjęciem billboardu reklamującego GW, na którym slogan głosi: "Nam nie jest wszystko jedno". Nieodparcie kojarzy mi się to ze studencką odezwą przy wódce: "Bynajmniej nie jest mi to obojętne". Dochodzimy zatem do wniosku, że Michnik Adam (który na tym billboardzie widnieje) to alkoholik, skoro do promocji prowadzonej przez siebie GW wykorzystuje pijacką odzywkę.

Szczerze powiedziawszy, nie dziwi mnie to. Gdybym miał ojca Żyda, to bez wątpienia popadłbym w alkoholizm. Gdybym miał ojca Żyda i dysydenta, to zapiłbym się na śmierć. Ponieważ taki byt wyjątkowo mocno warunkuje świadomość. Ot, byt. Odbyt.

Oczywiście powyższe słowa są w większości zgryźliwymi banialukami. Czy mam jednak czekać na jakieś służby kontrwywiadu, które wpadną jutro do mnie nad ranem, żeby doprowadzić mnie na proces, w którym redaktor naczelny GW oskarży mnie o nazwanie go alkoholikiem i antysemitą? Wytaczanie procesów na lewo i prawo zdecydowanie powinno znaleźć się w CV Michnika w rubryce "hobby".